Στον καταπράσινο κήπο του θερινού κινηματογράφου Απόλλων, το κύκνειο άσμα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, «Μάτια Ερμητικά Κλειστά», επιστρέφει για μία μόνο προβολή στις 22:30, κάτω από το φως της αυγουστιάτικης πανσελήνου.
Η ζήτηση αναμένεται να είναι τεράστια, καθώς η προηγούμενη προβολή της ταινίας στις 29 Ιουλίου είχε γίνει sold out από νωρίς, αφήνοντας πολλούς σινεφίλ εκτός της κατάμεστης αίθουσας. Το σημερινό μοναδικό σκηνικό, που συνδυάζει την αριστουργηματική ταινία με την επιβλητική παρουσία της πανσελήνου, προμηνύει μια επανάληψη του σκηνικού και μια βραδιά που θα μείνει αξέχαστη.
Μια Οδύσσεια στο Υποσυνείδητο της Ζήλιας και της Επιθυμίας
Είκοσι έξι χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το «Μάτια Ερμητικά Κλειστά» παραμένει ένα έργο προκλητικό, αινιγματικό και βαθιά διεισδυτικό. Βασισμένη στην «Ονειρική Νοβέλα» του Άρτουρ Σνίτσλερ, η ταινία μεταφέρει τη δράση στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’90, παρασύροντας τον θεατή σε μια ονειρική, σχεδόν εφιαλτική, περιπλάνηση στους ψυχολογικούς λαβυρίνθους ενός γάμου.
Η εξομολόγηση μιας σεξουαλικής φαντασίωσης από την Άλις (Νικόλ Κίντμαν) στον σύζυγό της, τον γιατρό Μπιλ Χάρφορντ (Τομ Κρουζ), γίνεται η αφορμή για μια νυχτερινή οδύσσεια. Ο Μπιλ, πληγωμένος και κυριευμένος από τη ζήλια, βυθίζεται σε έναν κόσμο μυστικών τελετών, αλλόκοτων συναντήσεων και ανομολόγητων πειρασμών που φλερτάρουν συνεχώς με τα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας.
Ο Κιούμπρικ, στην τελευταία του σκηνοθετική πράξη, δεν παραδίδει απλώς ένα ερωτικό θρίλερ. Δημιουργεί ένα πυκνό, πολυεπίπεδο δοκίμιο για την εμπιστοσύνη, την απιστία, τις κοινωνικές μάσκες και την εύθραυστη φύση της ανθρώπινης οικειότητας. Η σχολαστική του τελειομανία είναι εμφανής σε κάθε πλάνο, από τους φωτισμούς που μοιάζουν με πίνακες ζωγραφικής μέχρι την εμμονική αναπαράσταση των δρόμων της Νέας Υόρκης σε στούντιο του Λονδίνου. Η παραγωγή της ταινίας, που κράτησε πάνω από ένα χρόνο, έχει μείνει στην ιστορία για την ψυχολογική πίεση που άσκησε στο πρωταγωνιστικό ζευγάρι, προσδίδοντας μια σχεδόν μεταφυσική διάσταση στην ένταση που αποτυπώνεται στην οθόνη.
Παρά την αρχική αμηχανία με την οποία αντιμετωπίστηκε από κοινό και κριτικούς το 1999, το «Μάτια Ερμητικά Κλειστά» έχει πλέον αναγνωριστεί ως ένα μεγαλόπνοο έργο, μια επιβλητική ανακεφαλαίωση των θεματικών που απασχόλησαν τον μεγάλο σκηνοθέτη σε όλη του την καριέρα.
Η αποψινή προβολή στο θερινό Απόλλων, υπό το ολόγιομο φεγγάρι, δεν είναι απλώς μια ευκαιρία να δει κανείς μια σπουδαία ταινία. Είναι μια πρόσκληση για μια συλλογική βουτιά σε έναν κόσμο όπου τα μάτια παραμένουν ερμητικά κλειστά, αλλά η ψυχή είναι ορθάνοιχτη σε όλα τα ενδεχόμενα.
